Yazım yanlışlarımla kabul et beni,
Sana hiddetimin fırtınasında bir tipi getirdim
Otururken yangınına, kül oldum.

Bahar, de ki; sarımtırak renklerinde hüzün
Alacalısında kelebekler kondurur rüyalarıma
Gördüm, bildiğim en hüzünlü yanımsın
Çocuk sevinçlerinde-kardan bir sevgili-
Kurarken seni göklere, güvercinlerin kıskançlığı
İsyanımı alıp götürdü.

-Behre-
Çöle gelen deniz…
Kurut kuraklığımı, mevsim olsun bakışın
İkliminde ceylanlar suya düşsün
Düş sende, düş gibi yakama
Ellerinle diktiğin hayalin
İlkbahar olsun.

-Behre-
Çöle gelen deniz…
Gördüğüm günün aydınlığısın
Dolunayda yüzüme vuran şule
Parıltısısın gözbebeklerimden süzülen
İki damla yaş, en çok da aşk.

Suskunluğumun çığlığına dik uzun cümlelerini
Vir/gülsüz atılayım soluklarına, kapılırken durağına

…
Sonra sen durursun ya, hayatta durur aslında
Sen durunca, durunca durulurum, Ankara’ya buz yağar
Anlarım ki soğukluk, durduğundan kaplar Ankara’yı
Sen durma, kalbim senin kulvarın olsun.

-Behre-
Kar yağar duan gibi göğsüme, duan olurum, üşürüm
Ellerime bulaşır, buzların soğukluğu, donar sessizliğim
Konuştur yangınına düşmüşken, konuş/tur cümlelerinde

Sana düş/müşüm meğerse kalbinin çıkmazında takılırken
Saçlarını dök mahşerime, her teli bir şiir olsun dudağımda.

…

Çocuk yanın düşer, eğiririm kelimelerde sesini
Bir cümle dikerim gözlerinden, seslenirsin soluğuma
-Behre- yani sen kesilirken çölüme, bir deniz alır gözlerimi
Gelirsin yelkovanı kırılmış saatim dakikliğine vurulur
Akrebin zehirli iğnesinde parmak uçlarım
Dokunduğun izlerine gömülüyor.

-Behre- yani sen dikilirken çölüme, bir deniz alır gözlerimi
Sen deniz getirirsin bana, deniz sahibini arayan martı olur.
Bilirim, sessizlik dokunurken dudaklarına
Kalbim gümrah akar soluğuna, gökkuşağı yüzünde
Renklerin bin ayası seğirirken gözbebeğim
Akar sesine limansız korkuların çığlığı
Deniz olur, büyür çığlığı merhametin
Ses ver, kesilmesin cümlelerin
Sevdiğinin sebebi, hisarın burukluğunda
Bir taş medrese kesilsin.

Denize iner çöl, çöl deniz olur
Artık renginde sabahın uçar kuşlar
Dert görme beni, ayaklanırken gece
Kâbusların bin bir peronu ayrılığa muaftır

Ayrılığım olma –behre-
Yenik düşmüş bir sürgünde boynuma dolanan ipin
Çarmıhta gezinen gülün siteminde, pas yaram da
Düş yakama/ bitişik, ayırmasın hiçbir ilik.

Behre
Çöle inen deniz
İnancında merhametimin
Aşk olur.